اورشلیم پست: معترضان ایران بیش از تشویق و کف زدن، به حمایتی پایدار نیاز دارند

به نوشته این روزنامه، ده‌ها هزار نفر در شهرهای مختلف ایران در واکنش به سقوط ارزش ریال به خیابان‌ها آمده‌اند و شعارهایی با ماهیت آشکار سیاسی سر داده‌اند.
اورشلیم پست با اشاره به اعتراض‌های سال‌های ۱۹۹۹، ۲۰۰۹، ۲۰۱۷، ۲۰۱۹، ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ تأکید می‌کند که در همه این موارد، پیش‌بینی فروپاشی قریب‌الوقوع نظام در نهایت محقق نشد و اعتراض‌ها پس از مدتی فروکش کرد. به همین دلیل، این روزنامه نسبت به خوش‌بینی زودهنگام هشدار می‌دهد.

در ادامه این گزارش آمده است که پس از ضربات واردشده به ایران در جریان جنگ ۱۲ روزه در اسرائیل و غرب این تصور شکل گرفته بود که ناآرامی‌های داخلی می‌تواند به تغییرات جدی منجر شود، اما چنین سناریویی محقق نشد. با این حال، اورشلیم پست می‌نویسد که شرایط کنونی نشان‌دهنده شکل‌گیری دوباره نارضایتی عمیق در جامعه ایران است.

این روزنامه، پرسش اصلی را چگونگی حمایت خارجی از معترضان بدون آسیب‌زدن به آن‌ها می‌داند و می‌نویسد که هرگونه حمایت علنی می‌تواند از سوی حکومت ایران به‌عنوان «دخالت خارجی» مورد استفاده تبلیغاتی قرار گیرد. اورشلیم پست به‌ویژه به موضع اسرائیل اشاره می‌کند و می‌نویسد که آشکار شدن نقش تل‌آویو در حمایت از اعتراض‌ها، به‌راحتی می‌تواند به تضعیف معترضان منجر شود.

در این چارچوب، اورشلیم پست به بیانیه اخیر موساد به زبان فارسی اشاره کرده و آن را اقدامی دانسته که به حکومت ایران امکان داده اعتراض‌ها را به توطئه خارجی نسبت دهد. به نوشته این روزنامه، این نمونه‌ای از نتیجه معکوس نیت‌های اعلامی بوده است.

اورشلیم پست تأکید می‌کند که تغییر در ایران به‌احتمال زیاد نه از طریق یک رویداد ناگهانی، بلکه در نتیجه فرسایش تدریجی قدرت حکومت رخ خواهد داد. این روزنامه می‌نویسد که تحریم‌های اقتصادی نقش مهمی در تشدید فشارها و شکل‌گیری اعتراض‌های کنونی داشته‌اند و باید ادامه یابند، اما به‌تنهایی کافی نیستند.

به گزارش اورشلیم پست، مؤثرترین شکل حمایت از معترضان، نه در سطح شعار، بلکه در حوزه فنی است؛ از جمله تضمین دسترسی به اینترنت، ابزارهای ارتباطی امن و مقابله با کنترل اطلاعات. همچنین این روزنامه خواستار هدف قرار دادن شرکت‌ها و نهادهایی شده که ابزارهای نظارتی و سرکوب را در اختیار حکومت ایران قرار می‌دهند.

در پایان، اورشلیم پست می‌نویسد که حمایت از سازمان‌های ایرانی خارج از کشور و ایجاد سازوکارهای مالی برای پشتیبانی از اعتصاب‌کنندگان می‌تواند بدون برچسب‌زدن سیاسی، به معترضان کمک کند. این نشریه تاکید می‌کند آنچه معترضان ایرانی بیش از تشویق و همدلی لفظی نیاز دارند، حمایتی سنجیده و پایدار است که آن‌ها را در برابر فشارها آسیب‌پذیرتر نکند.