مصطفی نصیری که بهتازگی با نمایش «آرکتایپ» به عنوان یکی از آثار برگزیده جشنوارههای تئاتر استانی، به چهل و چهارمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر راه پیدا کرده است، در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: رقابت در جشنواره تئاتر فجر را نمیتوانم پیشبینی کنم اما ورود به این جشنواره بهعنوان یکی از معتبرترین جشنوارههای تئاتری کشور، همیشه برای هر کارگردانی یک لحظه ویژه و جذاب است.
وی درباره مرحله رقابتی برگزیدگان استانی که در کرمانشاه برگزار شد، توضیح داد: این مرحله، تجربهای بسیار جذاب و پربار بود و فرصت تماشای آثار منتخب استانها و ارتباط با دیگر کارگردانها و هنرمندان، از جنبههای مثبت آن به شمار میرود. با اینکه هنوز ضعفهایی در برخی فرآیندهای گذشته وجود داشت اما بهنظر من راهی که امسال در بازبینی آثار طی شد، بهترین و شفافترین روش ممکن بود.
این کارگردان تئاتر با اشاره به تأثیر جشنوارهها بر رشد هنری و تقویت مهارتهای عوامل اجرایی، خاطرنشان کرد: تماشای نمایشهای سایر همکاران و حضور فعال در جشنوارهها به رشد هنری هر هنرمندی کمک شایان میکند. جشنوارهها، فضای پویایی را فراهم میکنند که در آن میتوان هم از آثار دیگران الهام گرفت و هم با هنرمندان دیگر به تبادل نظر و گفتوگو پرداخت.
فرآیند چالشبرانگیز ایدهیابی در نمایش «آرکتایپ»
نصیری با اشاره به دغدغههای شخصیاش در نوشتن و کارگردانی نمایش «آرکتایپ»، تاکید کرد: فرآیند نوشتن و کارگردانی این نمایشنامه، بسیار زمانبر و چالشبرانگیز بوده است. در این مسیر حدود یک سال درگیر مطالعه و تماشای آثار مختلف بودم که از داستان پرومتئوس الهام گرفته شده بودند. تلاش میکردم که به ایدهای جدید و متفاوت دست یابم و در نهایت به یک ایده اجرایی دست یافته و بر اساس آن، نمایشنامه را نوشتم. بعد از آن، فرآیند تمرینات نمایش تقریبا ۶ ماه زمان برد و در نهایت ۲۸ فروردین ۱۴۰۴ اجرای عمومی نمایش آغاز شد.
وی افزود: آرکتایپ در نهایت در جشنواره تئاتر استان خراسان جایزه اول کارگردان، نویسندگی و طراحی صحنه را برای من به ارمغان آورد. همچنین جایزه اول بازیگری مرد با بازی تارخ اردشیری، جایزه اول طراحی نور توسط محمود کریمی، طراحی پوستر تسط حامد فرهی را نیز از آن خود کرد. علاوه بر این جایزه دوم طراحی صدا را نیز توسط روحالله محجوب به دست آورده و کاندیدای بهترین بازیگری زن هم با هنرمندی غزل زهرایی شد.
ضرورت تعامل بازیگر و کارگردان تئاتر با یکدیگر
این نویسنده و کارگردان تئاتر ادامه داد: برخلاف بسیاری از همکارانم که معتقدند بازیگر تنها باید تحت هدایت کارگردان باشد، من معتقدم که بازیگر نیز بهعنوان یک هنرمند و آرتیست باید نقش فعال در فرآیند خلق شخصیت ایفا کند. در طول نگارش نمایشنامه به بهترین شکل ممکن با بازیگران در ارتباط بودم و بسیاری از بخشهای نمایش به ایدهها و پیشنهادات آنان وابسته بود. این تعامل و همکاری باعث میشود، که فرآیند تمرینات برای همه لذتبخش و آموزنده باشد.
نصیری درباره طراحی صحنه تحسین شده این اثر، خاطرنشان کرد: طراحی صحنه و دکور، دو مقوله متفاوت هستند. متاسفانه هنوز برخی از کارگردانها و طراحان صحنه فکر میکنند، هرچه دکور سنگینتر باشد، طراحی صحنه بهتری ارائه دادهاند. اما من معتقدم، بهترین طرح صحنه، آن طرحی است که بیشترین خدمت را به فرم نمایش بکند؛ اگر این اصل را رعایت کنیم، طراحی صحنه، هم زیبا و هم کاربردی خواهد بود.
جایگاه سست نقد تئاتر در مشهد
وی با اشاره به واکنشهای تماشاگران و منتقدان، افزود: متاسفانه در مشهد هنوز نقد تئاتر جایگاه مناسبی ندارد و نظرات تماشاگران در مورد نمایش بهطور رسمی و دقیق سنجیده نمیشود. بسیاری از نظرات در سایتهایی مانند گیشات، توسط عدهای از همکاران حرفهای نوشته میشود که گاهی به تخریب دیگران پرداختهاند. از اینرو، نقد واقعی در مشهد هنوز به درستی نهادینه نشده است.
این نویسنده و کارگردان تئاتر درباره پروژه جدید خود، گفت: از تیرماه مشغول کار بر روی پروژه جدیدم به نام «دکتر فاوست تقدیم میکند» هستم. این پروژه هنوز در مراحل نگارش و ایدهپردازی است و بعید میدانم به این زودیها به پایان برسد اما امیدوارم که این اثر هم بتواند توجه مخاطبان را جلب کند. تئاتر همچنان برای من یک مسیر چالشبرانگیز و پر از فرصتهای یادگیری است و معتقدم که فضای تئاتر مشهد نیازمند نقدهای سازنده و منصفانهتر است.
انتهای پیام
