به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در دیماه ۱۳۴۷، مجلهی «سپید و سیاه» گزارشی مفصل دربارهی پری رشیدی منتشر کرد؛ عکاس ۲۳ سالهای که هم در زندگی شخصی و هم در کار حرفهای، به حجاب پایبند بود و هیچگاه بدون چادر در محل کار یا مجالس عکاسی حاضر نمیشد. او در خانه خود در خیابان شهباز تهران عکاسخانهای راه انداخته بود که ورود مردان به آن ممنوع بود و بهصورت تخصصی از بانوان عکس میگرفت؛ انتخابی که در آن سالها کمتر سابقه داشت.
رشیدی در این گفتوگو توضیح میدهد چگونه علاقهاش به عکاسی از یک مجلس عروسی آغاز شد و بهتدریج، با یادگیری حرفهای عکاسی و راهاندازی تاریکخانهی خانگی، به مرجع خانوادههای مذهبی تهران تبدیل شد. تأکید او بر حفظ حجاب، نهتنها در عکاسخانه بلکه در مجالس عروسی و عقد، عامل اعتماد بسیاری از زنانی بود که حاضر به عکاسی در حضور مردان نبودند.
گزارش «سپید و سیاه» با روایت خاطراتی از دعواها، آشتیها و موقعیتهای غیرمنتظرهی مجالس زنانه، تصویری اجتماعی از نقش یک عکاس زنِ باحجاب در تهران دههی ۴۰ ارائه میدهد.
متن کامل گفتوگو را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
