ادعای عجیب، قرارداد دو میلیونی اوریه!
رئیس کمیته تدوین و مقررات فدراسیون صحبتهای کنایهآمیزی در خصوص قرارداد سرژ اوریه با پرسپولیس مطرح کرد.
به گزارش ورزش سه، عباس موسوی، رئیس کمیته تدوین و مقررات فدراسیون که امروز گفتوگویی با خبرنگاران داشت، در بخشی از صحبتهایش با اشاره به افزایش شکایتهای بازیکنان و مربیان خارجی از باشگاههای ایرانی، تأکید کرد که بخش عمده محکومیتهای سالهای اخیر فوتبال ایران در مراجع بینالمللی، ریشه در اشتباهات جدی در فرآیند انعقاد قراردادها دارد؛ موضوعی که به گفته او خسارتهای سنگینی را به فوتبال کشور تحمیل کرده است.
موسوی اظهار داشت: متاسفانه سالهاست که باشگاههای ما و جسته و گریخته فدراسیون فوتبال در ارتباط با قراردادهای انعقادیافته با بازیکنان و مربیان خارجی به لحاظ سوء جریاناتی که وجود دارد و اشتباهاتی که در فرآیند تنظیم قرارداد و همچنین تعهدات ناشی از آن خروج پیدا میکند، از سوی مراجع بینالمللی ورزشی از جمله CAS محکوم میشود و به همین خسارات هنگفتی بر فوتبال ما تحمیل شده است.
او ادامه داد: به باور من علت اصلی این محکومیتها که تمامی ندارد و متاسفانه هرچه جلوتر میرویم هم بر کیفیت این محکومیتها و هم بر کمیت و میزان افزوده میشود، به سوء مدیریتها و غفلتهایی که در مرحله انعقاد قرارداد رخ میدهد، برمیگردد. در شرایطی که بازیکنانی که باشگاهها جذب میکنند، اغلب فاقد شرایط کیفی هستند و توان اینکه باعث اعتلای باشگاه و فوتبال شوند ندارند، در انعقاد قرارداد هم خیلی جریانها، زدوبندها و فسادها رخ میدهد که نتیجه آن را میبینیم.
موسوی با اشاره به حضور اوریه در پرسپولیس گفت: برای نمونه وقتی بازیکنی را که مبتلا به هپاتیت است و توان مسابقه ندارد، با قرارداد سنگین بالای دو میلیون دلار جذب میکنی و بدون اینکه به هیچ مرجعی پاسخگو شوی، راحت هم مدیریت را به مقام بعدی محول میکنی و برخوردی هم صورت نمیگیرد و ضمانت اجرایی وجود ندارد و اساسا در ورزش ما چیزی به عنوان مسئولیت مدنی مربیان وجود ندارد، نتیجه همین میشود. در سالهای اخیر دیدید چیزی نزدیک به خسارت جنگ عراق علیه ایران هزینه و توان بر ورزش و فوتبال ما وارد شود.
او در پایان در واکنش به اینکه شنیده میشود برخی قراردادها با چت جی پی تی تنظیم میشود، گفت: نقد من به همکاران خودمان و مدیران و مشاوران حقوقی باشگاهها است که چرا این وضعیت را تحمل میکنند؟ وقتی مدیر مجموعه او را وادار میکند که چنین قراردادی را تنظیم کند، چرا این ذلت و سرسپردگی را میپذیرد؟ این توجیه درستی نیست. ما یک قاعدهای در حقوق داریم تحت عنوان اینکه اطاعت از امر غرقانونی آمر قانونی رافع مسئولیت نیست. هر چند که اصلا مدیر باشگاه آمر قانونی نیست که به شما چنین چیزی را تحمیل کند. چرا باید چنین وضعیتی را پذیرفت؟
