سیره علوی در خشکاندن ریشه فتنه
با عرض تبریک میلاد مبارک حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب(ع) مولود کعبه، امام توحید، عدالت، بصیرت و کرامت انسان؛ امامی که پیشوای حکمت و شجاعت در میدان نبرد و الگوی بیبدیل تشخیص، مهار و ریشهکنکردن فتنهها در تاریخ اسلام است. امیرالمؤمنین(ع) در نهجالبلاغه، با تعبیری عمیق و هشداردهنده، از یکی از حساسترین مأموریتهای الهی خود پرده برمیدارد:
خلاصه خبر
حضرت میفرماید: «هیچکس جز من جرئت آن را نداشت». زیرا ورود به میدان فتنه، هزینه دارد؛ متهم شدن به تفرقه، تنها ماندن، ازدستدادن میزانی از محبوبیت اجتماعی، ایستادن در برابر خواصِ منحرفامیرالمؤمنین(ع) برای حفظ حقیقت، از همه اینها گذشت. هم جاذبه داشت و هم دافعه. او معیار حق بود، نه تابع فضای آلوده فتنهگران. این ویژگی، رهبری علوی را از همه الگوهای قدرت محور جدا میکند.زمانشناسی؛ شرط اصلی مقابله با فتنه: امام(ع) به زمانی اشاره میکند که «تاریکی فتنه موج میزد و درندگیاش شدت یافته بود». اقدام علوی، به هنگام بود و فرصتسوزی نکرد. نه زودهنگام و نه دیرهنگام، بلکه دقیقاً در نقطهای انجام شد که تأخیر، به نابودی حقیقت میانجامید. این همان «بصیرت در لحظه» است؛ هنری که ریشه در اتصال امام به هدایت الهی دارد.پیام امروز نهجالبلاغهروش امیرالمؤمنین(ع) به ما میآموزد که:فتنه را باید شناخت ودربرابر ان با شجاعت وحکمت وبصیرت ایستاد صرف اعلام موضع در محکومیت فتنه کفایت نمی کند. باطلِ آراسته به حق، خطرناکتر از دشمن آشکار است، سکوت در برابر فتنه، گاه شریکشدن در آن است، رهبری الهی، شجاعتِ تنها ایستادن برای حقیقت را داردمیلاد حضرت مولایمان امام علی علیه السلام الهام بخش ایمان، اخلاص، عدالت، بصیرت و شجاعت وحکمت است. یادآوری یک مکتب زنده است. مکتبی که به ما میآموزد برای حفظ دین، و پیشرفت و عدالت و حرکت بر مدار تمدن اسلامی وبرای استحکام درونی و وحدت بر پایه توحید و ولایت، باید جرأت «درآوردن چشم فتنه» را داشت؛ با پشتوانه عقلانیت ، ومعنویت وبصیرت و اخلاص.
مولایمان امیرالمومنین علی (ع) در اوج تاریکی، چراغ حقیقت بود و در قلب فتنه، با شمشیر بصیرت وحکمت وتبیین واگاهی بخشی چشمه فتنه را کور کرد. بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی : با معترض حرف میزنیم اما با اغتشاشگر حرفزدن فایده ندارد؛ اغتشاشگر را باید سرجایش نشاند. ۱۳/ ۱۰/ ۱۴۰۴امیرالمؤمنین در مواجهه با خوارج خودش فرمود: «انا فقأت عین الفتنة»؛ چشم فتنه را من در آوردم. و کسی دیگر غیر از علی نمیتوانست این کار را بکند.۱۳۸۸/۰۶/۲۰بعضیها در فضای فتنه، این جملهی «کن فی الفتنة کابن اللّبون لا ظهر فیرکب و لا ضرع فیحلب» را بد میفهمند و خیال میکنند معنایش این است که وقتی فتنه شد و اوضاع مشتبه شد، بکش کنار! اصلاً در این جمله این نیست که: «بکش کنار». این معنایش این است که به هیچ وجه فتنهگر نتواند از تو استفاده کند؛ از هیچ راه. «لا ظهر فیرکب و لا ضرع فیحلب»؛ نه بتواند سوار بشود، نه بتواند تو را بدوشد؛ مراقب باید بود.۱۳۸۸/۰۷/۰۲(الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ) ایه ۱۷۳ سوره ال عمران ۱۳/ ۱۰/ ۱۴۰۴ عباس کعبی
19:04 - 13 دی 1404
نظرات کاربران
