ماجرای مناظره حضرت موسی(ع) و فرعون که به زندان ختم شد
در آیات ۲۰ تا ۳۹ سوره شعرا، گفتوگوی حضرت موسی علیهالسلام با فرعون از یک مناظره فکری آغاز میشود، اما خیلی زود به تقابل قدرت و حقیقت میرسد؛ جایی که استدلال جای خود را به تمسخر و تهدید میدهد و حاکمی که پاسخی برای سخن حق ندارد، راه زندان را پیش میکشد.
خلاصه خبر
گروه قرآن و فعالیتهای دینی خبرگزاری فارس: آیات ۲۰ تا ۳۹ سوره مبارکه شعرا ادامه گفتوگوی پرتنش یا به نوعی مناظره حضرت موسی علیهالسلام با فرعون و درباریان اوست، گفتوگویی که از سطح یک مناظره شخصی فراتر میرود و به صحنه تقابل دو جهانبینی تبدیل میشود.یعنی منطق قدرت و استکبار در برابر منطق وحی و توحید. این آیات، تصویر روشنی از شیوه مواجهه طاغوت با حقیقت، و نیز نحوه ایستادگی پیامبر الهی در برابر تحریف و تهدید ارائه میدهد.میان گذشته خطا و مأموریت الهیفرعون در آغاز این بخش، با یادآوری قتل یک قبطی توسط موسی، تلاش میکند شخصیت پیامبر الهی را تخریب کند و مأموریت او را زیر سؤال ببرد. موسی علیهالسلام بدون انکار اصل حادثه، آن را به عنوان خطایی در دوران ناآگاهی خود بیان میکند و تأکید میکند که آن عمل، پیش از رسالت و هدایت الهی بوده است.این پاسخ، نشانه صداقت پیامبران و تفاوت میان خطای انسانی و انحراف عمدی است. قرآن در اینجا میآموزد که گذشته افراد، اگر با توبه و هدایت همراه شود، مانع ایفای نقش الهی آنان نخواهد بود.نعمتنمایی فرعون و تحریف حقیقتفرعون در ادامه، با منت گذاشتن بر موسی بهخاطر تربیت او در کاخ سلطنتی، میکوشد جنایت بزرگ خود یعنی بردگی بنیاسرائیل را پنهان کند. موسی علیهالسلام با یک پاسخ کوتاه اما کوبنده، این منتنمایی را افشا میکند و نشان میدهد که بزرگترین ظلم فرعون، به بند کشیدن یک ملت بوده است. این آیات نمونهای روشن از شیوه طاغوتهاست که ظلمهای ساختاری خود را با چند خدمت ظاهری میپوشانند.
پرسش فرعون از رب العالمینوقتی موسی مأموریت خود را ابلاغ میکند، فرعون با لحنی تمسخرآمیز میپرسد که رب العالمین چیست؟ این سؤال نه از سر جستوجوی حقیقت، بلکه برای تحقیر و ایجاد تردید در ذهن حاضران است.موسی در پاسخ، به جای ورود به بحثهای انتزاعی، به نشانههای روشن ربوبیت خدا در آسمانها، زمین و آنچه میان آنهاست اشاره میکند. این شیوه، بیانگر روش قرآنی در معرفی خداوند از طریق آیات آفاقی و انفسی است.واکنش درباریان و تشدید تمسخرفرعون با جلب توجه اطرافیانش، تلاش میکند سخنان موسی را به تمسخر بگیرد و فضای مجلس را علیه او بشوراند. موسی اما عقبنشینی نمیکند و دامنه ربوبیت الهی را به پروردگار شرق و غرب و همه آنچه میان آنهاست گسترش میدهد.در این بخش، قرآن نشان میدهد که استهزا و تمسخر، یکی از ابزارهای همیشگی جبهه باطل برای مقابله با پیام حق است، ابزاری که از ضعف استدلال سرچشمه میگیرد.تهدید صریح به زندانوقتی فرعون از مقابله فکری ناتوان میشود، به تهدید متوسل میگردد و اعلام میکند که اگر موسی خدایی غیر از او بگیرد، زندانی خواهد شد. این تغییر لحن، نقطه عطفی در گفتوگوست و نشان میدهد که طاغوتها در نهایت، منطق زور را جایگزین منطق گفتوگو میکنند. موسی علیهالسلام بدون ترس، از داشتن نشانهای آشکار سخن میگوید؛ نشانهای که حقانیت مأموریت او را اثبات میکند.نمایش آیات الهی و شکست هیبت فرعونبا انداختن عصا و تبدیل آن به اژدهایی آشکار و سپس بیرون آوردن دست نورانی، موسی نشانههای الهی را به نمایش میگذارد. این معجزات، نه شعبدهاند و نه فریب، بلکه آیاتی روشن برای اهل بصیرت هستند. با این حال، فرعون به جای پذیرش حقیقت، آنها را سحر مینامد و بار دیگر مسیر انکار را برمیگزیند.
برچسبزنی و بسیج افکار عمومیفرعون موسی را ساحری دانا معرفی میکند که قصد دارد مردم را از سرزمینشان بیرون کند. این اتهام، نمونهای از جنگ روانی و امنیتی علیه پیامبران است، تبدیل دعوت دینی به تهدید سیاسی.در نهایت، فرعون با مشورت درباریان، تصمیم میگیرد همه ساحران را برای مقابله با موسی گرد آورد. این تصمیم، آغاز مرحلهای تازه از تقابل حق و باطل است که در ادامه سوره به اوج خود میرسد.آیات ۲۰ تا ۳۹ سوره شعرا تصویری زنده از شیوههای رویارویی استکبار با حقیقت ارائه میدهد: تحریف گذشته، منتگذاری، تمسخر، تهدید، برچسبزنی و در نهایت بسیج ابزارهای فریب.در مقابل، موسی علیهالسلام نماد صداقت، استدلال، شجاعت و توکل به خداست. این آیات، برای مخاطب امروز نیز پیامی روشن دارند: راه حق همواره با فشار و تهمت همراه است، اما ایستادگی بر حقیقت، سرانجام پرده از چهره باطل برمیدارد.تلاوت این آیات را که در صفحه ۳۶۸ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.
۵ MB
01:45 - 14 دی 1404
نظرات کاربران









