در ایران، مردم بار دیگر به پا خاستهاند. اعتراضها در سراسر کشور گسترش پیدا کرده و خشم در خیابانها موج میزند. به نوشته ۲۱ نیوز، اما جنبش اعتراضی این بار رنگ و بویی دیگر دارد. این حرکت از قلب بازار بزرگ تهران آغاز شد، پایگاهی که بهعنوان دژ بخش بهشدت محافظهکار جامعه شناخته میشود؛ بخشی که سالها در صف حامیان حکومت قرار داشت و سرسختانه با هرگونه تغییر سیاسی که منافع اقتصادیاش را به خطر اندازد مخالفت میکرد.
اگرچه بهانه حضور در خیابان فروپاشی اقتصادی عنوان میشود، شعارهایی که بیهیچ ترس و عقبنشینی سر داده میشوند خواستهای رادیکالتر را بیان میکنند: پایان رژیم آیتاللهها. اراده ملی برای تغییر رژیم که از چند سال پیش مشهود بود، اکنون همه لایههای جامعه را گردهم آورده است. جوانان، دانشجویان، زنان و مردان کنار بازاریان فریاد میزنند «مرگ بر دیکتاتور»، «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران»، «ایرانی میمیرد ذلت نمیپذیرد»، اما مهمتر از همه «این آخرین نبرده، پهلوی برمیگرده»، «جاوید شاه» و «رضاشاه، روحت شاد».
۲۱ نیوز در ادامه مینویسد منتقدان شاهزاده رضا پهلوی تاکید میکنند که در تجمعهای خیابانی، شعارها بهطور انحصاری به او اختصاص ندارند. این استدلال بیربط است. در بسیجهایی که هدفشان تغییر رژیم است، معمولا پویشی دوگانه دیده میشود: از یکسو گسست و نفی قدرت حاکم و از سوی دیگر، اعطای مشروعیت به بدیلی سیاسی. به عبارت دیگر، مردم بهروشنی هم آنچه رد میکنند و هم آنچه بهجایش میخواهند را بیان میکنند. انحصاری نبودن شعارها هرگز معیار سنجش مشروعیت یک رهبر نبوده است، بهویژه آنکه در ایران هماکنون فقط یک نام است که فریاد زده میشود. طرح چنین استدلالی برای بیاعتبار کردن یک رهبر مصداق عدم صداقت فکری است.
از اینرو، جنگ قدرت از هماکنون آغاز شده است. چپ رادیکال، مجاهدین، جمهوری اسلامی، اصلاحطلبان، هوادارانشان و فرصتطلبان همگی در دشمنی با خاندان پهلوی همداستاناند. با این حال، پادشاه در تبعید تنها کسی است که شرایط لازم برای هدایت دوره گذار را در اختیار دارد: آموزش و آمادگی پادشاهی، مشروعیت استوار، برنامهای مفصل برای بازسازی ملی، پشتیبانی فزاینده مردمی و اعتباری بینالمللی که به رسمیت شناخته شده است.
بدین ترتیب، شعارهای حامی پهلوی موضع سیاسی در ایران را تعریف میکنند و مانع از آن میشوند که دیگر جناحها این بسیج را به نام خود مصادره کنند.
به نوشته ۲۱ نیوز، در برابر این وضعیت، مخالفان پهلوی فقط یک سلاح در اختیار دارند: دستکاری اطلاعات، روشی که پیشتر نیز علیه شاه به کار گرفته شده بود. اما زمینه تغییر کرده است. مردم ایران، آگاهتر از گذشته و اکنون به ابزارهای فناوری مجهزند، و نه از سر حس نوستالژی، بلکه از روی آگاهی و عقلانیت گرد یک رهبر جمع شدهاند. شعارهایی که در خیابانها شنیده میشود حس عمیق حاکم بر تظاهرات و اراده مردمی را نشان میدهد که مصمماند پروژه ناتمام نوسازی ایران را از سر بگیرند.
پس از تکیه خمینی به قدرت، محمدرضاشاه پهلوی با اطمینان از سلطنت خیرخواهانهاش اعلام کرد که حقیقت هرگز پنهان نخواهد ماند. شعارهایی که امروز در سراسر ایران طنینانداز است گویی در تایید گفته او است. ۲۱ نیوز در پایان مینویسد این پهلویسم نبود که سرنگون شد، بلکه نتیجه تبلیغات اسلامی چپگرایانه بود. پهلویسم همچنان بر قلب جامعه ایرانی حاکم است. مطالبه بازگشت پهلوی بهمنزله بازگشت ایرانی است که با هویت تاریخیاش، که از زمان اشغال غیرقانونی جمهوری اسلامی از دست رفته است، دوباره پیوند میخورد.
