به گزارش ایسنا، «موزه ونگوگ» در آمستردام بهترین مرجع برای تماشای آثار «ونسان ونگوگ» و مکاتبات گسترده این نقاش است. شاید دور از انتظار باشد که حین گشت در سالنهای این موزه با نقاشیهایی غیر از آثار «ونگوگ» مواجه شویم، با این حال «موزه ونگوگ» محل نمایش آثار سایر هنرمندان نیز هست؛ هنرمندانی که دوستان و آشنایان نقاش هلندی بودند یا صرفا همعصر او بودند و یا کسانی که پس از او آمدند اما میراث ونگوگ را در هنر خود ادامه دادند. این آثار تصویر بهتری از خود «ونگوگ»، هنر او و همچنین بینشی تازه درباره جهانی ارائه میدهند که «ونگوگ» در آن زندگی میکرد. در ادامه به چند مورد از بهترین آثار «موزه ونگوگ» که توسط این هنرمند خلق نشدهاند، میپردازیم:
«زمین لاله نزدیک لاهه» اثر «کلود مونه»
«کلود مونه»، پدر امپرسیونیسم در سال ۱۸۶۶ میلادی از هلند دیدار کرد و تحت تاثیر زمینهای رنگارنگ قرار گرفت. «مونه» در این نقاشی با سبک مشخص خود، تصویری سرشار از نور آفتاب و حرکت را ارائه کرد. او با بهکارگیری ضربات کوچک و سریع قلممو، گلها را به نوعی به تصویر کشید که به شکل یک کلِ واحد یا دریایی از گل که با باد حرکت میکند، به چشم میخورند.
«مونه» این نقاشی را از طریق بنگاه هنریای فروخت که «تئو ونگوگ»، برادر «ونسان»، در آن کار میکرد و احتمال دارد که «ونسان» این نقاشی را آنجا دیده باشد. وقتی «ونگوگ» در سال ۱۸۸۶ به پاریس نقلمکان کرد، امپرسیونیسم ورد زمانه بود. این سبک جدید تأثیر ماندگاری بر کار «ونگوگ» گذاشت و باعث شد او پالت رنگی روشنتری را انتخاب کند که امروز از ویژگیهای بارز او است.
«کلود مونه» یکی از پرآوازهترین هنرمندان جهان است. این نقاش برجسته فرانسوی از جمله هنرمندانی بود که به وفور از محیط اطراف خانهاش به عنوان موضوعات تابلوهای نقاشی استفاده میکرد. «مونه» از طبیعت اطرافش برای خلق نقاشیهایی استفاده میکرد که دیدگاه ما نسبت به رنگها و منظرهها را تغییر میدهد.
«مونه» در «نرماندی» واقع در فرانسه بزرگ شد. او در همان مکان به عنوان نقاش منظره شناخته شد و در سال ۱۸۶۲ یعنی در آغاز راه به عنوان نقاش حرفهای، به تحصیل در رشته نقاشی در پاریس مشغول شد. او تصمیم گرفت سبک نقاشی در فضای باز را در پیش بگیرد و در نهایت در روستای کوچک «ژیورنی» واقع در فرانسه مستقر شد.
«خودنگاره همراه با پرتره امیل برنار»(Les Misérables) اثر «پل گوگن»
پیش از آنکه «پل گوگن» برای زندگی کردن با «ونگوگ» به جنوب فرانسه نقلمکان کند، او و «ونگوگ» هلندی با یکدیگر خودنگاره رد و بدل کردند. «گوگن» خود را به شکل «ژان والژان»، شخصیت اصلی رمان «بینوایان» نوشته «ویکتور هوگو» نقاشی کرد.
«گوگن» در این نقاشی کاغذدیواری گلدار و کاملا بورژوایی پسزمینه را با رنگهایی که معاصرانش زرقوبرقدار میدانستند و با سایههای تند در خودنگارهاش در تضاد قرار میدهد.
در گوشه بالای سمت راست، طرحی از «امیل برنار»، دیگر نقاش فرانسوی، دیده میشود که «گوگن» در آن زمان در «برتانی» با او زندگی میکرد.
«پرتره ونسان ونگوگ» اثر «هانری دو تولوز لوترک»
ما از طریق خودنگارههای متعدد «ونگوگ» با چهره او آشنا هستیم. اما آن نقاشیها نشان میدهند که خود هنرمند چگونه خودش را میدید. دیدن «ونگوگ» از نگاه دیگران بهخصوص دوستان و همکارانش واقعا جالب است.
«تولوز ـ لوترک» این طراحی با گچ را زمانی کشید که هر دو آنها به کافههای پاریس رفتوآمد داشتند. درباره دوستی آنها چیز زیادی معلوم نیست جز اینکه هر دو در یک آموزشگاه شرکت میکردند و اینکه «تولوز ـ لوترک» از آثار «ونگوگ» در یک نمایشگاه در بروکسل در اوایل ۱۸۹۰ حمایت کرد.
«ونسان ونگوگ در حال نقاشی کردن آفتابگردانها» اثر «پل گوگن»
رابطه بین «گوگن» و «ونگوگ» بهخوبی ثبت شده است. گوگن، ونسان را سخت در حال خلق یکی از نقاشیهای نمادین آفتابگردان به تصویر کشید.
آفتابگردانهای «ونگوگ» احتمالا جزو مشهورترین نقاشیهای تاریخ به شمار میروند. خلق تابلوهای نقاشی طبیعت بیجان با موضوع گل، در آن زمان بسیار بین هنرمندان رایج بود. «ونگوگ» در ابتدا از روش سنتیتری برای خلق نقاشیهای طبیعت بیجان استفاده میکرد، اما با گذشت زمان او به خلق نقاشیهایی با تضاد رنگی بارزتری روی آورد. نقاشیهای «آفتابگردان» یکی از نمونههای استفاده از این روش جدیدتر است. او در این مجموعه نقاشیها از طیفهای مختلف رنگ زرد و سبز استفاده کرد.
«پیراهن آبی» اثر «کیس فان دنگن»
«کیس فان دنگن» یک نقاش هلندی بود که در دهههای نخست قرن بیستم در پاریس کار میکرد. در این نقاشی، همسر هنرمند در حالی که لباسی آبی کبالت و یک گردنبند مروارید به تن دارد، به تصویر کشیده شده است.
کنتراست شدید رنگها این اثر را به یک اثر فوویستی تبدیل میکند. با این حال، نمیتوان نادیده گرفت که سبک ونگوگ با تکههای بزرگ و جسورانه رنگ و ضربات پرانرژی قلممو منبع الهام بنیادینی برای «فان دنگن» بوده است.
انتهای پیام
