

پایان دوران سرمربی-مدیر در بهترین لیگ جهان
روز به روز از تعداد باشگاههایی که مربیشان علاوه بر هدایت تمرینات و مسابقات، مسئولیت برنامهریزی ورزشی را هم بر عهده داشته باشد، کاسته میشود.
به گزارش "ورزش سه"، روزگاری که مربیان کنترل کاملی روی لیست بازیکنان خود داشتند، سپری شده است. آنها نه تنها مسئول طراحی تاکتیکها، ابداع سبک بازی و انتخاب ترکیب اصلی بودند، بلکه مسئولیت و آزادی عمل در جذب بازیکنان جدید و مذاکره برای تمدید قرارداد فوتبالیستهایی که تحت فرمانشان بودند را نیز بر عهده داشتند.
این همان شخصیت منیجر ( سرمربی-مدیر) بود. شخصیتهایی نظیر الکس فرگوسن یا آرسن ونگر از سیستمی که به آنها اجازه میداد هر طور صلاح میدانند عمل کنند، نهایت بهره را بردند؛ با تکیه بر زمان و اعتماد به فرآیند کاری.
این آزادی عمل در دهه اخیر با ورود مالکان خارجی به لیگ برتر به شدت کاهش یافته است؛ همچنین با تکامل بازی که قربانی نتیجهگرایی فوری شده است. همه به دنبال موفقیت هستند، اما میخواهند این موفقیت در سریعترین زمان ممکن به دست آید. صبر و حوصله به پایان رسیده است، همانطور که اخیراً انزو مارسکا و روبن آموریم متوجه این موضوع شدند و شغل خود را به ترتیب در چلسی و منچستریونایتد از دست دادند.
در دهه گذشته، سمتی در فوتبال بریتانیا ظاهر شد که در سایر نقاط جهان مرسوم بود اما تا همین اواخر در جزیره ناشناخته مانده بود: مدیران ورزشی. آنها منیجر سنتی را به حاشیه راندهاند. با ورود این مدیران، انتظارات از مربیانی که وارد بریتانیا میشوند تغییر کرده، آنها را از اتاقهای مدیریتی بیرون رانده و تمرکزشان را صرفاً به کنار زمین، هدایت جلسات تمرینی و مسابقات معطوف کردهاند. هدف از این تغییرات، تداوم بخشیدن به پروژههای ورزشی، بخشیدن ثبات به آنها و برنامهریزی بلندمدت است.
وضعیت جدیدی در لیگ برتر طلوع کرده است که در آن مربیان مجبورند با خریدهایی کار کنند که لزوماً تایید نهایی آنها را دریافت نکردهاند. شاید این بازیکنان آنطور که انتظار میرفت فرصت بازی پیدا نکنند. این موضوع در مورد جوانانی که از آکادمی ظهور میکنند و با آمدن یک مربی جدید پیشرفتشان متوقف میشود نیز صدق میکند.
یک مثال بارز، کوبی ماینو است؛ بازیکنی که درخشش او در تیم اصلی منچستریونایتد در سال ۲۰۲۴ باعث شد به تیم ملی انگلیس برای یورو دعوت شود و حتی در فینال مقابل اسپانیا فیکس بازی کند. اما پیشرفت او با آمدن آموریم که به ندرت به او بازی داد، متوقف شد.
دیگر هیچ منیجری در لیگ برتر باقی نمانده است. تمام ۲۰ باشگاه سطح اول فوتبال انگلستان دارای مدیر ورزشی هستند که در چارت سازمانی باشگاه بالاتر از مربی قرار میگیرند و ارتباط مستقیمی که در گذشته میان مربی و هیئتمدیره وجود داشت، از بین رفته است.








