درگیری فیزیکی گروه‌های ضدانقلاب در شهرهای اروپایی

کشمکش‌های سیاسی اپوزیسیون در خارج از کشور بر سر رقابت لیدری در اردوگاه به درگیری فیزیکی در شهرهای اروپایی ختم شد، این درحالی است که پیش از این نیز در تجمعات اندک نزاع‌های مختلفی ثبت شده است.

این خبر حاوی محتوای صوتی یا تصویری است. برای جزییات بیشتر به منبع خبر مراجعه کنید
خلاصه خبر
گروه فارس پلاس: در میان تجمعات ضدانقلاب در خارج از کشور نزاع و درگیری‌های مختلفی شکل گرفته که ماه‌ها پیش تصاویر فشردن گلو یک عنصر ضدانقلاب توسط عوامل گروه دیگر در این حوزه ثبت شده بود اما اخیرا با شکل‌گیری برخی اعتراضات پراکنده در ایران رقابت اپوزیسیون در اردوگاه معاندین بیشتر شده و از دعواهای فیزیکی در چندین شهر اروپایی تا حمله در فضای مجازی و افشای حربه‌های جنگ روانی طرفین، این نزاع‌ها مختلف و متنوع بوده است. در حاشیه اعتراضات کسبه روزهای اخیر، آنچه کمتر دیده شد، نه «قدرت‌نمایی اپوزیسیون خارج‌نشین»، بلکه ناتوانی مزمن آن در رسیدن به حداقلی ترین صدای واحد بوده است. جریانات معاند که سال‌هاست با اتکا به رسانه‌های فارسی‌زبان خارجی و حمایت‌های سیاسی غرب، در پی مصادره هر نارضایتی اجتماعی در داخل کشور هستند، این‌بار نیز کوشیدند تصویری اغراق‌آمیز از «اعتراضات سراسری» ارائه دهند؛ اما نتیجه، برملا شدن شکاف عمیق و غیرقابل ترمیم میان گروه‌های اپوزیسیون، خصوصا سلطنت‌طلبان حامی رضا پهلوی و هواداران گروهک تروریستی مجاهدین خلق (منافقین) بود.
نزاعی تازه زیر سایه رقابت سیاسی در نیمه نخست دی‌ماه، فضای مجازی به‌ویژه پلتفرم ایکس (توییتر سابق) صحنه جدال آشکار این دو جریان شد؛ جدالی که ریشه در رقابت‌های دیرینه بر سر مصادره اعتراضات مردمی دارد.سلطنت‌طلبان با برجسته‌سازی شعارهایی خود تلاش کردند اعتراضات محدود و پراکنده را نشانه‌ای از گرایش جامعه به بازگشت سلطنت جلوه دهند.در مقابل، عناصر منافقین با طرح شعارهایی ضدسلطنت، هرگونه بازگشت به پهلوی را رد کرده و آن را هم‌تراز با استبداد معرفی کردند.
این تقابل رسانه‌ای به سرعت به اتهام‌زنی‌های متقابل انجامید؛ از «فاشیسم» و «فرقه‌گرایی» گرفته تا «نفوذی بودن» و «همکاری پنهان با جمهوری اسلامی»؛ نتیجه، نه شکل‌گیری یک روایت واحد، بلکه چندپارگی و سردرگمی بیشتر در میان بدنه محدود این جریان‌ها بود.دعوای مجازی به درگیری فیزیکی رسید این اختلافات شاید چندان در فضای مجازی نمود نداشت اما در خیابان‌ها نشان داد که ضدانقلاب خارج نشین تا چه میزان با یکدیگر نزاع و درگیری دارند.اوج این اختلافات، به درگیری‌های فیزیکی در تجمعات خارج از کشور انجامید. در شهرهایی مانند هامبورگ، برلین و پاریس، تجمعات جداگانه سلطنت‌طلبان و عناصر گروهک رجوی، به برخوردهای مستقیم کشیده شد؛ صحنه‌هایی که با دخالت پلیس کشورهای میزبان پایان یافت اما تصاویر آن، به‌سرعت در فضای مجازی منتشر شد.در این درگیری‌ها، سلطنت‌طلبان با شعارهایی علیه منافقین، آن‌ها را «فرقه تروریستی» خواندند و در مقابل، هواداران رجوی، پهلوی‌چی‌ها را «فاشیست» و عامل انحراف اعتراضات معرفی کردند.این تصاویر، بیش از هر تحلیل سیاسی، چهره واقعی اپوزیسیون خارج‌نشین را به نمایش گذاشت؛ گروه‌هایی که حتی در خارج از مرزهای ایران نیز قادر به تحمل یکدیگر نیست و با وجود پلیس و فضای بسته کشورهای غرب به جان هم افتادند.
افشای سناریوها و فریب های روانی همزمان با این نزاع‌ها، جنگ رسانه‌ای گسترده‌ای بر سر ویدیوهای منتشرشده از داخل کشور شکل گرفت. سلطنت‌طلبان با انتشار برخی کلیپ‌ها، سعی کردند تجمعات را به نفع خود مصادره کنند، در حالی که گروه مقابل، همان ویدیوها را «صداگذاری‌شده» و «جعلی» خواند و کلیپ‌هایی با شعارهای ضدپهلوی منتشر کرد.
این اتهامات متقابل، باعث شد حتی کاربران مستقل و ناظران بی‌طرف نیز به بررسی صحت ادعاهای اپوزیسیون بپردازند. واقعیتی که در نهایت آشکار شد، فقدان هرگونه اعتراض به نفع این گروه‌های سازمان‌یافته و ناتوانی جریان‌های معاند در ارائه تصویری واقعی از مطالبات مردم بود. بخشی از این صداگذاری ها ماه گذشته نیز توسط فمینیست‌های ضدانقلاب افشا شد و به عنوان مثال ویدئویی از حضور و شعارهای مردم در مترو گلشهر صداگذاری نامیده شد.نزاع عمیق و ایدئولوژیک ضدانقلاب بررسی تحولات اخیر نشان می‌دهد اختلاف میان سلطنت‌طلبان و منافقین، صرفاً یک نزاع مقطعی نیست، بلکه ریشه در تعارض‌های عمیق ایدئولوژیک و تاریخی دارد؛ از یک‌سو بازگشت به دیکتاتوری پهلوی و از سوی دیگر، قدرت‌طلبی فرقه‌ای گروهک رجوی. همین تضادها، اپوزیسیون خارج‌نشین را به مجموعه‌ای پراکنده، فاقد برنامه و ناتوان از جلب اعتماد مردم ایران تبدیل کرده است.البته در حقیقت این سویه‌های نامطلوب سیاسی مواردی است که فضا‌ و سپهر سیاسی ایران ان را پس زده است و دورریزهای سیاسی ایران هستند که در خارج با پول و حمایت آمریکا و کشورهای غربی به اپوزیسیون تبدیل شده‌اند که قطعا هیچ گاه به صدای واحدی نمی‌رسند. چنان‌که شهید سیدمرتضی آوینی سال‌ها پیش درباره این جریان‌ها هشدار داده بود:«روشنفکران محکوم به نفی در نفی هستند؛ کارشان به اثبات نمی‌کشد.»
در حالی که مردم ایران با هوشیاری، میان اعتراض صنفی و پروژه اغتشاش تمایز قائل شدند و نیروهای امنیتی نیز مانع سوءاستفاده دشمنان شدند، اپوزیسیون خارج‌نشین بار دیگر در باتلاق اختلافات درونی خود فرو رفت.
با دنبال کردن صفحه فارس پلاس، از به‌روزترین تحلیل‌ها در حوزه سیاست داخلی و خارجی باخبر شوید.
16:38 - 18 دی 1404
نظرات کاربران
ارسال به صورت ناشناس
اخبار داغ