اروپا بار دیگر صدرنشین رتبه‌بندی قدرت گذرنامه‌ها؛ ۳۰ کشور در جمع ۱۰ رتبه برتر

با اینکه کشورهای اروپایی بخش عمده ۱۰ کشور برتر را در شاخص گذرنامه هنلی امسال تشکیل دادند، سنگاپور برای دومین سال پیاپی جایگاه نخست را حفظ کرد.

دو کشور آسیایی دیگر، ژاپن و کره جنوبی، مشترکاً در رتبه دوم قرار گرفتند و به ۱۸۸ مقصد دسترسی بدون ویزا دارند؛ سنگاپور به ۱۹۲ مقصد دسترسی دارد.

این شاخص که برای شمار مقاصدی که دارندگان گذرنامه بدون درخواست قبلی ویزا می‌توانند به آن‌ها سفر کنند از داده‌های انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی (یاتا) استفاده می‌کند، اکنون در بیستمین سال خود است.

پنج کشور اروپایی با دسترسی به ۱۸۶ کشور در رتبه سوم قرار گرفتند: دانمارک، لوکزامبورگ، اسپانیا، سوئد و سوئیس.

در جایگاه بعدی و با دسترسی به ۱۸۵ مقصد، اتریش، بلژیک، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، ایرلند، ایتالیا، هلند و نروژ قرار دارند.

برای تکمیل پنج رتبه نخست، مجارستان، پرتغال، اسلواکی، اسلوونی و امارات متحده عربی قرار گرفتند.

برخی کشورهای اروپایی هنوز راه درازی در پیش دارند

با اینکه ۳۰ کشور اروپایی در جمع ۱۰ کشور برتر هستند، هنوز برخی گذرنامه‌ها از بقیه عقب مانده‌اند.

دارندگان گذرنامه از بلاروس تنها به ۷۹ کشور دسترسی بدون ویزا دارند و در رتبه شصتم قرار می‌گیرند، در حالی که دارندگان گذرنامه کوزوو با دسترسی به ۸۱ کشور کمی بهترند و در رتبه پنجاه‌ونهم در کنار چین و بوتسوانا قرار دارند.

با اینکه تا رسیدن به میانگین جهانی هنوز راه زیادی مانده، کوزوو در سال‌های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته و از ۲۰۱۶ تاکنون ۳۸ پله در رتبه‌بندی بالا آمده است.

تغییرات برای دارندگان گذرنامه در دیگر نقاط جهان

بزرگ‌ترین جهش در ۲۰ سال گذشته متعلق به امارات متحده عربی است که اکنون با صعود ۵۷ پله در رتبه پنجم قرار دارد.

سال گذشته امارات در رتبه دهم بود و این تغییر به معنای پیشی گرفتن از بریتانیاست که به رتبه هفتم سقوط کرده است.

آمریکا اکنون در رتبه دهم و با دسترسی به ۱۷۹ کشور قرار دارد. این همان جایگاهی است که در سال ۲۰۲۵ نیز داشت؛ زمانی که این کشور به پایین‌ترین رتبه خود در تاریخ این شاخص سقوط کرد.

دکتر کریستین اچ. کلین، رئیس هیئت‌مدیره هنلی و شرکا، شرکت مشاوره تابعیت از طریق سرمایه‌گذاری مستقر در شیکاگو که این رتبه‌بندی‌ها را تهیه می‌کند، گفت: «امروز امتیاز گذرنامه نقشی تعیین‌کننده در شکل‌دهی به فرصت، امنیت و مشارکت اقتصادی ایفا می‌کند و افزایش میانگین دسترسی، واقعیتی را پنهان می‌کند که در آن مزیت‌های جابجایی بیش از پیش در میان کشورهای از نظر اقتصادی قدرتمند و از نظر سیاسی باثبات جهان متمرکز شده‌اند.»