به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در سال ۱۹۵۹، خانواده مجموعهدار برجسته چینی «پانگ لایچن» مجموعهای ۱۳۷ تایی از نقاشیها و خوشنویسیها را به موزه نانجینگ اهدا کردند. این اهدای تاریخی، به عنوان غنیمتی استثنایی برای کلکسیونهای ملی چین شناخته شد و انتظار میرفت ارزش هنری و فرهنگی آن تا سالها محفوظ بماند.
اما در دهه ۱۹۹۰، پنج اثر از این مجموعه، از جمله یک نقاشی منسوب به «چیو یینگ» با عنوان «بهار در جیانگنان»، توسط کارشناسان موزه غیر اصیل اعلام شد و از فهرست رسمی خارج گردید. این تصمیم بعدها باعث شد برخی از آثار در مسیرهای عمومی فروخته شوند و در بازار هنر چین دوباره ظاهر شوند.
در سالهای اخیر، این نقاشی دوباره در بازار حراج پکن عرضه شد و ارزش آن ۸۸ میلیون یوان، معادل تقریبی ۱۲/۵ میلیون دلار، برآورد شد؛ اتفاقی که موجی از اعتراض و بازتاب گسترده در رسانههای هنری چین ایجاد کرد.
اتهام علیه مدیر پیشین
شو هوپینگ، مدیر پیشین موزه نانجینگ، به اتهام طراحی سیستمی برای خارج کردن آثار اصیل از کلکسیونهای عمومی متهم شده است. یک کارمند بازنشسته موزه، «گوئو لیدین»، ادعا کرده که این سیستم شامل اعلام جعلی بودن آثار و فروش آنها با قیمت پایین به مجموعهداران خصوصی بوده و سپس همان آثار در بازار با ارزش نجومی ظاهر میشدند.
این اتهامات هنوز در دست بررسی هستند، اما نگرانیها درباره سوءاستفاده از آثار دولتی و ضعف مدیریت بلندمدت کلکسیونها را افزایش داده است.
تحقیقات رسمی
به دنبال این پرونده، اداره ملی میراث فرهنگی چین تیم ویژهای را به نانجینگ اعزام کرده و دولت استان جیانگسو نیز یک گروه تحقیق مشترک شامل نهادهای فرهنگی، پلیس و مقامات قضایی تشکیل داده است.
هدف این تحقیقات مشخص کردن محل آثار مفقود شده و تعیین مسئولیتهای احتمالی، چه خطاهای اداری و چه جرائم اعلام شده است.
کارشناسان معتقدند این پرونده، ضعف ساختاری و نیاز به نظارت شفاف و بلندمدت بر کلکسیونهای عمومی چین را برجسته کرده و میتواند معیارهای حکمرانی و محافظت از میراث فرهنگی را بازتعریف کند.
مترجم: ریحانه اسکندری
منبع: آرت ماجور
۲۴۲۲۴۴
