تصاویری که نماد اغتشاش شد
تصاویر منتشرشده از حمله به یک فروشگاه و تخریب و آتشزدن آن، همراه با پاشیدن و لگدمالکردن مواد غذایی، مرز روشن میان اعتراض و اغتشاش را عیان میکند؛ جایی که خشونت، جای مطالبه را میگیرد و معیشت عمومی هدف قرار میگیرد.
خلاصه خبر
گروه فارس پلاس: تصاویری از برخی اغتشاشات پراکنده با عدهای محدود منتشر شده که به واقع میتوان آن را گذشت از مرز اعتراض به اغتشاش صرف دانست. این تصاویر که یکی از شهرهای کوچک را نشان میدهد حاکی از حمله به یک فروشگاه و تخلیه آن و ریختن مواد غذایی مانند برنج روی زمین و لگدمال کردن آن است.
اغتشاشگران که با لباسهای سیاه و صورت پوشیده و سلاحهای سرد و گرم دیده میشوند، تابلو این فروشگاه را پایین آورده و آتش زده و روی زمین که مملو از دانههای اسراف شده برنج است، انداخته و ژست پیروزی میگیرند. آتش و خشونت و دستبرد و خرابکاری در همین عکس بهخوبی نمایان است و همین تصاویر نماد اغتشاشات و خرابکاری است.در تصاویر دیگر نشان میدهد که برخی از آشوبگران مواد غذایی که همان دانههای برنج است را به آسمان پرتاب میکنند.
اگر این افراد به گرانی مواد غذایی اعتراض دارند، چرا مواد غذایی چون برنج را بر روی زمین مغیریزند و اگر اعتراض صنفی و بازاری و تجاری دارند، چرا به یک فروشگاه که نماد مرکز خدماتی و تجاری است حمله میکنند و اگر اعتراض شان به حق است، چرا راه خشونت و آتش زدن و خرابکاری را میروند؟این تصاویر به واقع نشان میدهد که این افراد نه معترض بلکه اغتشاشگر بوده و مطالبه واقعی مردم را نیز منحرف کرده و میسوزانند.
اغتشاشات و خشونت بیشتر از این که به اعتراضات مردم کمک کند، باعث تخریب آن میشود و با حذف مطالبه مردم متاسفانه اهداف ضدانقلاب و دشمن جایگزین آن میشود. درواقع اغتشاش به نوعی مصادره خشونتآمیز اعتراض مجاز و روا مردم است.حمله و تخریب فروشگاه و پاشیدن برنج و موارد خوراکی روی زمین و ایجاد آتش و لگدمال کردن برنج نشان میدهد این افراد نه بازاری هستند و نه مردم. این آتش و خرابکاری صرفاً شعله نیست، پیام است؛ هدف، نه اصلاح سازوکار که سوزاندن زیرساخت معیشت است.
زیر پای فرد سیاهپوش، برنجها و مواد غذایی پراکندهاند؛ همان اقلامی که مستقیم با سفره مردم گره خوردهاند. تخریب و پایمال کردن این اقلام، نشانهای روشن از بیاعتنایی به زندگی روزمره شهروندان است. اگر اعتراض برای بهبود معیشت است، لگدمالکردن نان و خوراک مردم چه توجیهی دارد؟
ژست فرد، با دستهای بالا رفته در فیگوری نمایشی، از «قدرتنمایی پس از تخریب» حکایت میکند. این ژست، زبان اعتراض مدنی نیست؛ نمایش پیروزی بر ویرانی است. سیاهپوشیِ چهره و پنهانسازی هویت، در کنار آشوبِ پیرامون، بر قصدِ عمل میافزاید؛ مسئولیتگریزی و القای هراس.
خیابانِ بههمریخته، بطریها و زبالهها، و آتشِ مهارگسیخته، یک پیام مشترک دارند: انتقال اعتراض از میدان گفتوگو به میدان تخریب. همه موارد این تصاویر نمادی روشن از خرابکاری و اغتشاش است.
این تصاویر، قابِ روشنی از یک خط قرمز است؛ جایی که آتش به بازار میافتد و نان مردم لگدمال میشود، دیگر سخن از اعتراض نیست.این تصاویر یادآور میشود هر حرکتی که معیشت عمومی را هدف بگیرد، از دایره مطالبهگری خارج و وارد قلمرو اغتشاش شده است؛ جایی که ادامه آن برندهای ندارد و بازندهاش، جامعه است.
با دنبال کردن صفحه فارس پلاس، از بهروزترین تحلیلها در حوزه سیاست داخلی و خارجی باخبر شوید.
22:49 - 17 دی 1404
نظرات کاربران
