با اینکه طالبان هرگونه فعالیت ورزشی را برای زنان و دختران ممنوع اعلام کردهاند، شماری از مربیان ورزشی به صورت زیرزمینی به آموزش دختران و زنان در افغانستان ادامه میدهند. همزمان، نیروهای طالبان، بهویژه محتسبان امر به معروف و نهی از منکر، هم در پی شناسایی این باشگاههای ورزشی ویژه دختراناند؛ روندی که اخیرا به یورش به یک باشگاه تکواندو دختران در استان هرات در غرب افغانستان انجامیده است.
محتسبان امر به معروف و نهی از منکر رژیم طالبان از فعالیت یک مرکز آموزش تکواندو ویژه دختران در شهرک جبرئیل این استان مطلع شدند و روز شنبه ۲۰ دیماه به این باشگاه ورزشی یورش بردند. در جریان این حمله، مربی این باشگاه، پدر او و همچنان مالک ساختمانی که بخشی از ساختمانش را به تاسیس باشگاه ورزشی اختصاص داده بود، بازداشت شدهاند.
روزنامه ایندیپندنت فارسی به دلایل امنیتی، هویت مربی این باشگاه تکواندو را افشا نمیکند، اما بر اساس اطلاعات به دستآمده، او حدود ۲۲ سال سن دارد و در حال حاضر در زندان زنان هرات نگهداری میشود.
یکی از شاهدان عینی به ایندیپندنت فارسی گفت که محتسبان امر به معروف طالبان همراه با نیروهای مسلح به باشگاه ریختند و مربی را بازداشت کردند. این شاهد افزود: «دخترانی که در باشگاه ورزش میکردند، موفق شدند از در پشتی خارج شوند، اما مربی که خواست با محتسبان امر به معروف طالبان صحبت کند، بازداشت شد.»
این در حالی است که در باشگاه تکواندو یادشده تنها دختران تمرین میکردند و هیچ مردی حضور نداشت. تمامی امور این باشگاه تکواندو را نیز خود دختران انجام میدادند. با وجود این، از نظر طالبان، فعالیت ورزشی زنان به لحاظ شرعی مجاز نیست و به طور کامل ممنوع است.
با این حال مژگان احمدی، ۲۳ ساله، یکی از ساکنان هرات، هم میگوید که پس از بسته شدن باشگاههای بدنسازی به دستور طالبان، به صورت پنهانی به یک باشگاه میرود. او به ایندیپندنت فارسی گفت که پس از ممنوعیت تحصیل در دانشگاهها، ورزش و بدنسازی تنها کاری است که میتواند همچنان انجام دهد.
او چنین روایت میکند: «مربی بدنسازی ما طبقه پایین خانهاش را با یک دستگاه تردمیل و چند وسیله ساده دیگر به یک باشگاه کوچک تبدیل کرده است. ما حدود ۱۰ دختریم که هفتهای دو بار آنجا ورزش میکنیم، اما تا زمانی که کسی را به خوبی نشناسیم، مربی را به او معرفی نمیکنیم. خدای ناخواسته اگر طالبان از باشگاه ما خبر شوند، مربی ما را بازداشت میکنند.»
مژگان ورزش در دوران حاکمیت طالبان را نوعی اعتراض میداند؛ اعتراضی علیه رژیمی که زنان و دختران را از حقوق اولیهشان، از جمله تحصیل و کار، محروم کرده است. او ابراز امیدواری میکند با سقوط رژیم طالبان، فصلی تازه برای رشد و شکوفایی دختران و زنان افغانستان گشوده شود و دیگر مجبور نباشند سادهترین کارها را هم پنهانی انجام دهند.
رژیم طالبان تاکنون به شکل مشخص توضیح نداده است که دلیل ممنوعیت ورزش دختران در افغانستان چیست. این در حالی است که دختران در دوران جمهوریت یعنی تا پیش از بازگشت مجدد طالبان، به صورت جداگانه ورزش میکردند و به دلیل پایبندی بخش بزرگی از جامعه افغانستان به ارزشهای سنتی، ورزش مختلط زنان و مردان عملا امکانپذیر نبود.
به دلیل ترس از پیگرد و برخورد رژیم طالبان، بسیاری از موارد بازداشت شهروندان افغانستان به دلایل گوناگون رسانهای نمیشود. طالبان در صورتی که مطلع شوند چنین مواردی از طریق رسانههایی که در خارج از افغانستان فعالیت دارند، منتشر شده است، عاملان ارسال خبر به این رسانهها را تحت تعقیب قرار میدهند.
با وجود ممنوعیت ورزش برای دختران و زنان در افغانستان، بخش بزرگی از مربیان، از جمله مربیان بدنسازی، فعالیت خود را متوقف کردهاند، اما شمار اندکی از آنان با وجود همه دشواریها و محدودیتهای رژیم طالبان، همچنان به شکل زیرزمینی و پنهانی به آموزش ادامه میدهند؛ هرچند میدانند طالبان در جستوجوی این باشگاههای ورزشیاند.
وزارت امر به معروف و نهی از منکر رژیم طالبان، تحت رهبری خالد حنفی که از چهرههای موردحمایت ملا هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، به شمار میرود، در تلاش است تفسیر تندروانه این گروه از «شریعت اسلامی» را اجرا کند. بر اساس همین تفسیر سختگیرانه است که زنان و دختران از بسیاری از حقوق بنیادین خود، از جمله حق ورزش، محروم شدهاند.
