۴ عبرت از ماجرای ونزوئلا
آمریکا طی چند ساعت رئیس جمهور ونزوئلا را دزدید و مدعی ذخایر نفتی این کشور شد. در این فرآیند عبرتهای مهمی نهفته است.
خلاصه خبر
اول: مسئله قدرت نظامی؛ دوره، دوره قدرت نظامی است و قانون، قانون جنگل است. بیش از هر زمان دیگری کشورمان را باید از جهت نظامی تقویت کنیم. قدرت نظامی هم در عصر جدید علاوه بر نیروی انسانی متکی بر علم و فناوری است. در دنیایی که قدرتهای بزرگ بدون هیچ هزینهای به غارت و عربدهکشی بینالمللی میپردازند اهمیت رشد و توسعه این حوزه بیش از هر زمان دیگری است.
دوم: قدرت ساختاری و مردم؛ بعد از دزدیدهشدن مادورو، حمایتهای مردمی و سایر نهادهای دولت ونزوئلا باعث شد نظام سیاسی این کشور بتواند ادامه حیات بدهد. این یعنی نظام سیاسی متکی به فرد نیست و اگر «ساختار» به مقدار کافی از استحکام برخوردار باشد اتفاقاً قدرت سیاسی به طور هدفمند کارکرد خود را ادامه میدهد. مهمترین مسئله « مردم » است. اگر مردم منسجم و متحد باشند حتی اگر آمریکا هم رئیسجمهور را بدزدد، باز هم ترامپ نمیتواند اپوزیسیون را حاکم کند. اپوزیسیونی که مقبولیت مردمی ندارد قدرت حکومت ندارد و از قضا رئیسجمهوری که بهظاهر بر سر قدرت نیست به دلیل حمایت مردمی بهعنوان یک قهرمان ملی مورد ستایش قرار میگیرد و معاونش نیز جایگزین او میشود.سوم: ثروتهای ملی خودمان را جدی بگیریم. البته شرایط فعلی مجبورمان میکند که وارد فاز خامفروشی بشویم اما یقین داریم که باید این مسیر خاتمه پیدا کند و ما هرچه زودتر از چرخه خامفروشی به چرخه فروش باارزش افزوده منتقل شویم. ثروتی که الان در اختیار ما است به حدی برای کشورها ارزشمند است که قدرت اول اقتصادی و نظامی جهان را مجبور میکند برای جبران کمبود منابع خود به ونزوئلا حمله و در رقابت با رقیب راهبردی خود یعنی چین، ذخایر نفتی این کشور را غارت کند.
چهارم: محدودیتها در حکمرانی را بپذیریم. حمله به ونزوئلا را میتوان یکی از اولین نتایج سند جدید امنیت ملی آمریکا در نظر گرفت. یکی از مهمترین عبرتهای این سند محدودیت در « امکان » است. محدودیتها در حکمرانی عامل مهمی است. توجه کنید که کشوری مثل آمریکا هم به دلیل محدودیت در « قدرت » سند امنیت ملی خود را انقباضی تدوین کرده است. آمریکا در این سند دستوبال خود را از سراسر دنیا جمع کرده و متمرکز به منطقه خود شده است. اهداف اولویتدار خود را هم از نقاط مختلف جهان به کشورهای اطراف خود تغییر داده. این یعنی محدودیتها چه از لحاظ اقتصادی و چه از جهت سیاسی و چه سایر حوزهها در حکمرانی را باید جدی گرفت. هرچند اهداف تعیین شده از سوی آمریکا مشروع نیست اما بر اساس منطق محدودیت منابع است و اساس این منطق برای تمام کشورها نیز وجود دارد. ایران نیز مستثنی نیست. حکمرانی را باید بر اساس منابع محدود فعلی پیش برد حتی اگر لازم شد باید مانند آمریکا انقباضی رفتار کرد.
14:01 - 15 دی 1404
نظرات کاربران
