آنچه این روزها در خیابانهای شهرهای مختلف ایران اتفاق میافتد، صحنههایی تلخ و فراتر از تصور از سرکوب خونین و مرگبار معترضانی است که علیه جمهوری اسلامی به پا خاستهاند. بهرغم قطعی اینترنت از سوی جمهوری اسلامی، تصاویر، ویدیوها و اخبار برخوردهای خشونتآمیز ماموران حکومتی با معترضان، منتشر و بازتابهای گستردهای پیدا کرده تا آنجا که موج محکومیت جهانی رژیم جمهوری اسلامی و حمایت از معترضان در ایران را به همراه داشته است.
برخی شاهدان عینی در ایران که توانستهاند برای ارتباط با رسانههای خارجی راهی پیدا کنند یا از کشور خارج شدهاند، آنچه را دیدهاند، روایت میکنند تا جهان بداند که ماشین کشتار جمهوری اسلامی بیوقفه کار میکند و به روشهای مختلف جان مردم را میگیرد.
طبق گزارشهای سیانان و گاردین در روز سهشنبه، پزشکانی در تهران خبر دادهاند که در جریان موج اعتراضهای جاری در ایران، شایعترین آسیبها جراحات ناشی از اصابت گلوله یا ساچمه و زخمهای ناشی از شلیک به چشم است.
یک پزشک ایرانی که نامش فاش نشده و ایران را ترک کرده است، میگوید: «من وضعیتی را شاهد بودم که ما در پزشکی آن را 'تلفات انبوه' مینامیم. یعنی زمانی که توان و امکانات ارائه خدمات کمتر از تعداد بیماران است.»
علاوه بر او، یک چشمپزشک ایرانی هم در یک بیمارستان بیش از ۴۰۰ مورد آسیبدیدگی چشم ناشی از اصابت گلوله را ثبت کرده است. به گزارش گاردین، او از وضعیت کاملا فرسوده کادر درمانی خبر داده است که در تلاشاند از پس تبعات سرکوب خشونتبار اعتراضها بربیایند.
گروهی از پزشکان ایرانی که با گاردین صحبت کردند، گفتهاند که جراحات ناشی از گلوله عمدتا بر چشمها و سر معترضان متمرکز بوده است. به گفته یکی از پزشکان، نیروهای امنیتی عمدا به سر و چشمها شلیک میکنند تا معترضان دیگر نتوانند ببینند و توانایی مقابله بیشتر را نداشته باشند؛ همان کاری که در سال ۱۴۰۱ انجام دادند.
این پزشک افزود که ناچار شدهاند چشم بسیاری از بیماران را تخلیه کنند و آنها نابینا شدهاند.
یکی از پزشکان دیگر هم گفت که تعداد مجروحان به قدری زیاد بوده که او و همکارانش مجبور بودهاند از میان بیماران انتخاب کنند و تصمیم بگیرند که کدام یک را نجات دهند. این پزشک به سیانان گفت که این انتخاب بر اساس این بود که تا زمان خالی شدن اتاق عمل، احتمال زنده ماندن چه کسی بیشتر است.
او افزود: «تا عصر جمعه، همه تختها پر شده بودند. بیشتر بیماران جراحات ساچمهای و زخمهای مشابه داشتند.»
از آنجا که شمار قربانیان اعتراضها در ایران همچنان روبهافزایش است، براورد پزشکان این است که آمارهای منتشرشده تنها بخشی از واقعیت را نشان میدهد.
پزشکی از تهران گفت: «وضعیت شبیه فیلمهای جنگی است که سربازان مجروح را در فضای باز درمان میکنند. ما خون نداریم و تجهیزات پزشکی کافی هم در اختیارمان نیست. اینجا مثل یک منطقه جنگی است.» همکار او هم توضیح داد که به دلیل کمبود جا در بیمارستانها، ناچار شدهاند مجروحان را در فضای باز و روی زمین در دمای زیر صفر، درمان کنند.
این شرایط در حالی است که پزشکان و کادر درمان با هجوم ماموران حکومتی هم مواجهاند. گروهی از پزشکان به سیانان گفتند که نیروهای امنیتی برای دستگیری معترضان مجروح به صورت گروهی وارد بیمارستانها میشوند. یکی از پزشکان گفت: «همکاران من بسیار پریشان، خسته و وحشتزدهاند.»
نیویورکپست هم روایت یک شاهد عینی را که او را یک زن جوان ساکن تهران معرفی میکند، منتشر کرده است.
به نوشته این رسانه، این شاهد عینی که از زمان قطع اینترنت در ایران، ارتباطش با دنیای خارج قطع شده بود، روز دوشنبه موفق شد برای مدت کوتاهی متصل شود و صحنههایی دلخراش از آنچه را دیده است و هنوز تجربه میکند، با این رسانه به اشتراک بگذارد.
این زن جوان گزارش داده که تاکنون پنج نفر از دوستان و نزدیکانش را که در اعتراضها شرکت کرده بودند، از دست داده است. در یکی از مواردی که او روایت میکند، فردی که میشناسد، همراه همسرش در یک اعتراض حضور داشته که ناگهان نوری سبزــ احتمالا از لیزر اسلحهــ روی صورت همسرش افتاده و تنها چیزی که به ذهن آن فرد رسیده محافظت از همسرش بوده است. پس جلو او ایستاده و با شلیک گلوله به صورتش، کشته شده است.
به گفته او، مانند بسیاری از کشتهشدگان در تظاهرات قبلی، جمهوری اسلامی از خانوادهها برای تحویل پیکرها «پول گلوله» میگیرد و خانواده این فرد هم مجبور شدند برای تحویل گرفتن پیکر عزیزشان ۵۰۰ میلیون تومان بپردازند تا بتوانند او را دفن کنند.
این زن جوان گفت که در برگه رسمی علت مرگ «برخورد جسم تیز به صورت» نوشته شده است. در واقع حکومت حتی با وجود دریافت پول گلوله، هم گزارش نمیکند که فرد هدف اصابت گلوله قرار گرفته و کشته شده است.
این معترض میافزاید که با وجود تمام این خشونتها، این باور در مردم وجود دارد که این بار شرایط متفاوت است و همه معتقدند که این بار رژیم به پایان خواهد رسید. او به نیویورک پست گفت: «فضای متفاوتی که در شهرها وجود دارد، کاملا حس میشود. خیابانهای تهران و شهرهای دیگر پر از مردمیاند که برای حقوق خود فریاد میزنند و به رژیم اعتراض میکنند. جمعیت مخصوصا در روزهای اول که برخوردهای خشن و قطعی اینترنت شروع نشده بود، غیرقابل تصور بود. ماموران حکومتی شوکه شده بودند، گاز اشکآور و اسپری فلفل و بمبهای صوتی شلیک کردند تا مردم را بترسانند و جمعیت را متفرق کنند.»
این معترض تاکید کرد که همه اقشار و گروهها در اعتراضها شرکت دارند: «من زنان بارداری را دیدم که برای اعتراض به خیابان آمده بودند. نوجوانان و افراد مسن شانه به شانه جوانها علیه حکومت شعار میدادند. اما روز شنبه، همه چیز تغییر کرد و معترضان را به گلوله بستند. این رژیم آنقدر بیرحم و خونریز است که آماده است همه را بکشد؛ مردم بیگناهی را که فقط راه میروند و شعار میدهند. آنها با مهمات جنگی و گلوله واقعی شلیک میکنند و قصد کوتاه آمدن ندارند.»
به گفته او، از شنبه که سرکوبها تشدید شد، اعتراضها دیگر مثل قبل پرجمعیت نیستند، «با این حال، ما ایرانیها همچنان به خیابان میآییم، حتی اگر وحشتناک باشد. مردم از پشت پنجرهها شعار مرگ بر دیکتاتور سر میدهند و تجمعهای محلی برگزار میکنند. در بهشت زهرا هم پس از دریافت اجساد کشتهشدگان، شعار مرگ بر خامنهای داده میشود و دیگر هراسی وجود ندارد.»
این زن معترض آنچه را در خیابانهای ایران اتفاق میافتد، «قتل عام» نامید و گفت: «واضح است که ما در کشور خودمان گروگان گرفته شدهایم؛ اما به آیندهای بهتر ایمان داریم و همچنان برای آزادی میجنگیم.»
